Cztery szkice z przeszłości matematyki

Wydanie
Impuls, Kraków, .
Liczba stron
186
Wymiary
16,0 × 23,5 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
9788378505273
Waga
0,30 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Każdy z czterech szkiców to pasjonująca lektura dla miłośnika matematyki czy historii. Autorowi znakomicie udało się wpisać migawki z dziejów światowej i polskiej matematyki w kontekst wydarzeń politycznych i społecznych. Szkice dotyczą czterech epok: Oświecenia, gdzie główną osobą i po części narratorem jest Leonard Euler; drugiej połowy XIX wieku widzianego oczami Georga Cantora; przełomu XIX i XX wieku w Rosji oraz warszawskiej szkoły matematycznej w latach międzywojennych XX wieku, wdzianej oczami Zenona Waraszkiewicza. Powierzenie narracji uczestnikom wydarzeń sprawia, że czytelnik ma poczucie bezpośredniego obcowania z epoką i opisanymi postaciami. Szkic Dwie Warszawy uzupełnia obraz polskiej szkoły matematycznej, zapewne największego sukcesu polskiej nauki. Plastycznie, choć zapewne subiektywnie, opisuje relacje naukowe i społeczne warszawskich matematyków, nie unikając trudnych problemów stosunków polsko-żydowskich. Klimat szkicu współbrzmi ze wspomnieniami, którymi dzielił się ze mną jeden z najznakomitszych wychowanków warszawskiej szkoły, Samuel Eilenberg, podczas ostatnich wizyt w Polsce w początkach lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Czytając Cztery szkice z przeszłości matematyki, przypomniałem sobie, jak amerykański matematyk William G. Dwyer, przemawiając podczas uroczystości przyznania mu doktoratu honorowego Uniwersytetu Warszawskiego w 2007 roku, podkreślał, że „matematyka dzisiejsza ma wyraziście ludzką i społeczną naturę”. Szkice Profesora Mioduszewskiego plastycznie ukazują prawdziwość tej tezy na przestrzeni kilku epok. Stefan Jackowski Prezes Polskiego Towarzystwa Matematycznego

Opinie czytelników

(2.92)
6 ocen, w tym
1 opinia
5
0
4
0
3
1
2
0
1
0
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Książeczka z dosyć specyficznej dziedziny, mianowicie z historii matematyki. Autor daje cztery szkice o wybitnych matematykach z przeszłości. Pierwszy jest o Eulerze, drugi o Cantorze i Dedekindzie, twórcach teorii mnogości, trzeci o jednym z twórców polskiej szkoły matematycznej, Wacławie Sierpińskim, czwarty zaś o historii polskiej matematyki w latach międzywojnia. Czytanie jej wymaga pewnej wiedzy historycznej i matematycznej a autor nie ułatwia zadania. Na przykład w rozdziale o powstawaniu teorii mnogości, raz daje głos Cantorowi, raz Dedekindowi, ale czytelnik sam się musi rozeznać kto jest kto. Zaś w rozdziale o Eulerze, autor pisząc o problemie mostów królewieckich, rozwiązanym przez Eulera, nie daje obrazu tych mostów, brak ilustracji w książce uważam za jej wadę, bo ma ona przecie chyba charakter popularny . Z jednej strony jest to lektura bardzo ciekawa, pokazuje jak matematycy rozumieją i uprawiają matematykę, z drugiej strony mnogość dygresji, rwany styl, zakładanie wiedzy matematycznej czytelnika, czynią tą książkę lekturą trudną, nie dla każdego. Mam wrażenie że autor chciał w tej książce popisać się swoją niewątpliwą erudycją. Mamy tu rozważania filozoficzne, historyczne, matematyczne, ale wszystko to jest nieco chaotyczne. Poza tym do jej zrozumienia trzeba mieć naprawdę bardzo dobre przygotowanie matematyczne. Polecam tylko amatorom przedmiotu.

Przeczytaj całą opinię
2014-08-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/188205