Dlaczego hipopotam jest gruby?

Sekrety nie tylko świata zwierząt

Wydanie
Literackie, Kraków, .
Liczba stron
124
Wymiary
21,5 × 23,5 cm
Oprawa
Twarda
ISBN
9788308060865
Waga
0,52 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Przeczytajcie, a dowiecie się, że zwierzęta znają się nawet na astronomii! Kontynuacja bestsellerowej książki Dlaczego oczy kota świecą w nocy? Książka Doroty Sumińskiej Dlaczego oczy kota świecą w nocy? stała się jedną z najbardziej ulubionych lektur edukacyjnych, które w ubiegłym roku pojawiły się w księgarniach. Piękną książkę ilustrowaną przez Joannę Żero polubiły dzieci, rodzice i dziadkowie. Wspólna zabawa w odkrywanie tajemnic zwierząt tak się podobała czytelnikom, że powstał tom drugi: Dlaczego hipopotam jest gruby? Czy to prawda, że niektóre zwierzęta mają błękitną krew? Czy hipopotam jest kuzynem wieloryba? Jaki ssak znosi jajka i dlaczego pijawka ma 32 mózgi! Kilkadziesiąt nowych pytań i odpowiedzi. Idealna lektura dla dzieci, które lubią wiedzieć więcej. I dla rodziców, którzy chcą przekazać swoim pociechom miłość i szacunek do przyrody.

Opinie czytelników

(4.02)
33 ocen, w tym
16 opinii
5
6
4
9
3
1
2
0
1
0
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Pani Sumińska powinna zaliczać się do moich ulubionych autorek. Wiedza jaką posiada a zwłaszcza sposób w jaki ją przekazuje stawia ją na piedestale. Przedmiotowa książka wciągnęła naszą rodzinę bezwzględnie i bez wyjątku. Nawet zaczytany we własnej lekturze Tata jedno ucho miał skierowane w czytane na głos teksty. Dzieci były zafascynowane informacjami, jakich się dowiadywały. A że są ciekawskimi istotami i interesują się przyrodą, część informacji już posiadali i chętnie szerzej się w tej kwestii wypowiadali. Wspaniała lektura na wieczorne miłe chwile. Twórcza, z pomysłem, mądra oraz dostosowana słownictwem i formą do średnio młodego czytelnika.

Przeczytaj całą opinię
2017-04-25
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Jest to nasz pierwsza książka Pani Doroty (moja i syna) i na pewno nie ostatnia. Zainteresuje nie tylko dzieci ale również ich rodziców. Często pojawiają się tak zaskakujące odpowiedzi, że nawet ja nie znałam na nie odpowiedzi i dziecko ma teraz nade mną przewagę ;) on wie już coś mając 6 lat czego ja nie wiedziałam mając prawie 40 ;)) czyż trzeba jeszcze kogoś zachęcać? hmm? Polecam i napewno przeczytamy "Dlaczego oczy kota świecą w nocy?" Z tej książeczki możecie dowiedzieć się m.in. Dlaczego ślimak wydziela śluz, Dlaczego bocian stoi na jednej nodze, Dlaczego leniwiec jest leniwy, Co jedzą dżdzownice, Czy żaba zębata ma zęby i inne ciekawostki. I dobrze że wydawca dodał notkę że w książce znajdują się "SEKRETY NIE TYLKO DLA ZWIERZĄT" bo zdziwiłabym się widząc pytanie Po co panom wąsy i broda albo Co znaczy słowo "ekologiczny" lub "Dlaczego burczy mi w brzuchu gdy jestem głodny?"

Przeczytaj całą opinię
2017-01-18
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2016/09/dlaczego-oczy-kota-swieca-w-nocy.html Człowiek to dociekliwa istota, która nieustannie poszukuje odpowiedzi na różnorodne pytania. Niektóre z nich wydają się tak niezwykłe, iż ciężko jest odnaleźć konkretną odpowiedź, zaspokajającą ciekawość. Wtedy nie pozostaje nic innego, jak skorzystanie z fachowej wiedzy, a kto może więcej wiedzieć o zwierzętach, niż kobieta będącą lekarzem weterynarii oraz psychologiem zwierzęcym, a do tego prowadząca radiowe i telewizyjne programy o naszych mniejszych przyjaciołach? Dorota Sumińska wychodzi naprzeciw dziecięcym i rodzicielskim oczekiwaniom, zaspokajając potrzebę informacji poprzez stworzenie wspaniałej książki "Dlaczego hipopotam jest gruby? Sekrety nie tylko świata zwierząt". To skarbnica wiedzy na temat świata zwierząt, otaczającej przyrody, a także ludzkiej natury. Starszaki mogą czytać tę książkę samodzielnie, za to maluchy będą potrzebowały pomocy dorosłych - zarówno w poznawaniu odpowiedzi, jak i wyjaśnianiu pewnych aspektów, których mogą nie rozumieć. Czy wiecie, że koci język jest chropowaty jak tarka, dlatego że spełnia funkcję szczotki do włosów? Dotyczy to także lwów, tygrysów, lampartów oraz jaguarów, którzy dodatkowo za pomocą języka zdrapują resztki mięsa z kości swoich ofiar! Macie pojęcie, że sarny, jelenie oraz daniele mają białą plamę na pupie, czyli talerze albo lustra, dzięki którym orientują się, jaki jest kierunek ucieczki, kiedy dopadnie ich niebezpieczeństwo. Do tego, psy lubią lizać ludzi, ponieważ uwielbiają smak soli i tłuszczu, które osiadają na naszym ciele, kiedy spocimy się bądź użyjemy jakiegoś kosmetyku. Na pewno nie jest Wam obcy widok chodników po ulewie, kiedy beton usiany jest dżdżownicami. Wynika to z tego, iż te zwierzątka drążąc korytarze pod ziemią, uciekają, gdy zalewa je woda, ponieważ inaczej potopiłyby się. Wiecie skąd wziął się zwyczaj całowania ludzi? Kiedyś, gdy nie było jeszcze przecierów dla niemowląt, a dzieci nie miały zębów, ich mamy przeżuwały jedzenie, podając je z ust do ust, co uznano za najpiękniejszy wyraz miłości. Każda kolejna strona przekazuje nowe informacje, które warto przekazywać dalej. Na pewno niejedna osoba chętnie dowie się, czy zwierzęta biorą śluby (tak!!), po co żołędziowi czapka, dlaczego brzoza jest biała, czy drzewo czuje ból, skąd wzięły się ptaki, dlaczego ludziom burczy w brzuchu z głodu czy dlaczego mucha chodzi po szybie i nie spada. Twórczość Doroty Sumińskiej to pozycja obowiązkowa dla ciekawskich dzieciaczków i ich rodziców. Przyda się także wszystkim osobom pracującym z dziećmi, stanowiąc idealny wstęp do rozważań nad różnorodnymi tematami. Odpowiedzi są konkretne i niezbyt długie, dzięki czemu czytelnik nie czuje znużenia i przejawia ochotę na dalsze wzbogacanie swojej wiedzy. Odkąd maluchy dorwą tę książkę w swoje łapki, spacery będą wyglądały zupełnie inaczej, wszak niejednokrotnie rodzice będą zasypywani różnorodnymi anegdotami i ciekawostkami zapamiętanymi z lektury. Tak jak wszystkie książki tego wydawnictwa, także i ta jest dopracowana w każdym calu - twarda oprawa, duża czcionka oraz wspaniałe ilustracje autorstwa Joanny Żero sprawiają, że czytanie staje się ogromną frajdą.

Przeczytaj całą opinię
2016-09-03
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Fantastyczna! Jak myślicie, czy żaby zębate mają zęby? A czy gryzoń golec żyje jak mrówka? I czy jest naprawdę goły? A czy słyszeliście o protelach? A jaki to ptak „wzbija się tak wysoko jak latają samoloty i spada wirującym korkociągiem, by w ostatniej chwili znów poderwać się w górę”? A wszystko to po to by zaimponować swojej wybrance. Które zwierzaki podglądamy, aby rozpoznać rośliny, które leczą? Myślę, że po przeczytaniu tej książeczki żadne dziecko nie przejdzie obojętnie obok królika w klatce (a przynajmniej taką mam nadzieję…). Ciepło i mądrze napisana książka, w paru miejscach w delikatny sposób udało się autorce zwrócić uwagę na niedolę zwierząt, której jesteśmy sprawcami.

Przeczytaj całą opinię
2016-08-21
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Ostatnimi czasy, gdy mam ochotę zresetować mózg po cięższej lekturze lub gdy synapsy przegrzewają się od temperatur za oknem, jednym słowem, gdy nachodzi mnie ochota na lekturę "lekką, łatwą i przyjemną", wolę sięgnąć po dobrą książkę dla dzieci niż produkty literaturopodobne, pozycjonowane na rynku wydawniczym jako „książka na wakacje”. W konsekwencji powyższego, w moje czytelnicze macki wpadła ostatnio książeczka Doroty Sumińskiej (weterynarza [-arki?] i psychologa[-ożki?] zwierzęcego[-ej?], która swego czasu prowadziła [nie wiem, czy wciąż prowadzi] superfajne audycje o zwierzakach w I Programie Polskiego Radia oraz na antenie Radia TOK FM). Autorka odpowiada w niej na całą masę pytań, a są to pytania dotyczące rodzimego podwórka (co jedzą wrony, czy jaskółki rzeczywiście przepowiadają pogodę, dlaczego ludzie albo psy nie znoszą jajek, po co drzewom spadają liście jesienią, dlaczego pchły nie dość, że gryzą to jeszcze skaczą, dlaczego nad owocami latają muszki), ale również podwórek całkiem egzotycznych (trujących żab, drapieżnych waranów, elektrycznych węgorzy, superszybkiego jęzora malgaskiego kameleona, monogamicznych proteli, jadowitych ryb, krabich sparingów w ciepełku Oceanu Indyjskiego, dwukilowych żab, które nie dość, że mają zęby, to mogą osiągnąć wiek okołochrystusowy). Otwiera oczy na zagadnienia bardziej specjalistyczne (jak hipopotam chroni się przed poparzeniem słonecznym, po co mrówkom feromony, jak działa klimatyzacja u tukana, jakie moce ma brzozowa betulina, który ptak jest szybszy niż Porsche Carrera, dlaczego niedźwiedzie polarne nie mogą zapolować na pingwiny) i wyjaśnia rzeczy nie tak całkiem oczywiste (dlaczego burczy w brzuchu, dlaczego świnka ma ogonek w sprężynkę, czy zwierzęta też obgryzają paznokcie, dlaczego człowiek się poci, czy zwierzęta też się opalają). Nie pozostawia bez odpowiedzi pytań zupełnie fundamentalnych (dlaczego w zębach robią się dziury, ile nóg ma stonoga, dlaczego krew jest czerwona, czy na świecie są smoki, czy zwierzęta lubią słodkości, dlaczego pokrzywy parzą a wujek jest łysy) oraz tych niemal egzystencjalnych (czy kot może zaprzyjaźnić się z psem, po co kura znosi jajka, skąd mrówki wiedzą, co mają robić w mrowisku, dlaczego psy się gryzą, a dlaczego warczą, no i dlaczego nie wstydzą się sikać na trawniku). W tym całym towarzystwie znalazła również miejsce na ciekawostki typu echolokacja nietoperzy, zimowa hibernacja węży, lenistwo leniwca, oleum bursztynowe skunksa oraz kilka słów o tym dlaczego panie nie mają brody, jak całują się Inuici, po co rybie pile rostrum, a także o wulkanach, pasożytach, estrogenie, testosteronie, kichaniu na słońce, światłocieniu w bambusowych gajach, pierwotnych zwyczajach kura bankiwa, największym na świecie fiszbinowcu, wreszcie o superdługowiecznych rurkoczułkowcach no i o tym skąd biorą się… „bąki”. Tak, tak. To wszystko (i wiele więcej) zmieściło się w jednej małej książeczce. Lektura "Hipopotama" to czysta przyjemność. Informacje zawarte w publikacji są podane w sposób ciekawy, dostosowany do grupy docelowej, czasem nawet całkiem dowcipny. Widać, że książka napisana jest z pasją, a autorka traktuje dzieci jak osoby inteligentne. Nie stosuje infantylnych zdrobnień, nie próbuje zakrzyczeć (w sumie smutnej) prawdy, że świat skonstruowany jest tak, że zwierzęta, by przeżyć muszą ze sobą walczyć i nawzajem się zjadać, nie próbuje sztucznie chronić dzieci przemilczając kwestie, które wśród dorosłych wywołują coraz więcej kontrowersji. Mam silne przeczucie że "Hipopotam" nie tylko zaspokoi, ale również zwielokrotni ciekawość niejednego małego odkrywcy. Kto wie, być może pod wpływem lektury, w kilku małoletnich czytelnikach wykiełkuje kiedyś całkiem spore ziarnko ciekawości świata, szacunku do zwierząt, do różnorodności, do przyrody. Dorośli natomiast z pewnością coś sobie przypomną, coś sobie uzmysłowią, nad tym i owym się zamyślą. P.S.: harpie naprawdę istnieją (!).

Przeczytaj całą opinię
2016-08-11
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Cudowna książeczka. Dla dzieci… i dorosłych. Zaskakujące nowinki ze świata zwierząt. Mnóstwo ciekawych pytań i odpowiedzi, które zachwycą ciekawskiego malucha. A niejednego dorosłego zaskoczą. Wprawią w zdumienie. Napisana żartobliwym językiem, z zabawnymi ilustracjami. Wspaniała książeczka… i wspaniała Dorota Sumińska. Proszę o więcej takich książek.

Przeczytaj całą opinię
2016-07-17
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Lektura tej książki to czysta przyjemność. Obie z córką byłyśmy zachłanne wiadomości, które są w niej zawarte. To, że moja latorośl słuchała z otwartą buzią i domagała się czytania, jest normalne i bezdyskusyjne. Ale ja też czasami miałam otwartą buzię i tylko wymykały mi się stwierdzenia - hmmm tego nie wiedziałam, aaaa to dlatego.... Wszystko napisane prostym i dowcipnym językiem. Krótko, zwięźle i na temat - rzec by można Polecamy

Przeczytaj całą opinię
2016-07-09
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

świetna książka z zabawnymi obrazkami można zniej się dużo dowiedziedz

Przeczytaj całą opinię
2016-06-18
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

Książka w zamierzeniu ma odpowiedzieć na pytania, które stawiają dorosłym dzieci. I rzeczywiście to robi, ale... Po pierwsze te wyjaśnienia są za poważne lub za skomplikowane dla małego czytelnika, takiego w wieku przedszkolnym. W tym wypadku niezbędna będzie redakcja rodzica i uproszczenie wypowiedzi pani Sumińskiej. Poza tym czasami autorka odwołuje się do wyglądu zewnętrznego zwierzęcia i nie byłoby problemu, gdyby książkę ilustrowały zdjęcia. Niestety, są to rysunki, zresztą bardzo przyjemne dla oka, lecz niestety, bynajmniej nie pomogą nam wytłumaczyć czym różni się wrona od gawrona lub dlaczego żeneta jest podobna do kota. A czasami ich po prostu brak, jak w przypadku żaby zębatej, czy mysikrólika. Trzeba będzie sięgnąć do atlasu zwierząt lub poprosić o pomoc wujka Internet. Moim zdaniem ta pozycja świetnie się nadaje dla uczniów początkowych klas szkoły podstawowej, a duże litery powinny zachęcić ich do samodzielnego czytania. A może nawet skłoni ich do poszerzenia swojej wiedzy o zwierzętach.

Przeczytaj całą opinię
2016-06-02
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558

„W przyrodzie wszystko jest doskonale zaplanowane i nic nie dzieje się bez przyczyny.”. str. 44 Jak tylko otrzymałam propozycję zrecenzowania książeczki Dlaczego hipopotam jest gruby? od razu pomyślałam o synku, który jest na etapie zadawania przedziwnych pytań. Dlatego pomyślałam, że owa pozycja jest idealna dla niego. Jakie są nasze (moje i synka) wrażenia po przeczytaniu lektury? Zapraszam do krótkiej recenzji. Książeczka jest kontynuacją książki Dlaczego oczy kota świecą w nocy?, niestety nie mieliśmy możliwości bliżej poznać danej pozycji, ale z pewnością nadrobimy braki. W Dlaczego hipopotam jest gruby? dziecko otrzymuje odpowiedzi na wiele nurtujących je pytań między innymi: „Czy zwierzęta chodzą do szkoły?”, „Dlaczego krew jest czerwona?”, „Po co kura znosi jajka?”, „Po co pszczoły robią miód?”, „Czy zwierzęta się myją?” i wiele innych ciekawych i podchwytliwych pytań, na które są udzielone wyczerpujące odpowiedzi, ale językiem, który każde dziecko powyżej 4 roku życia doskonale zrozumie. „Dlaczego oko jest przezroczyste? Gdy patrzysz przez okno, widzisz, co dzieje się na zewnątrz. A gdy zasłonisz okno? Nic nie zobaczysz. Oko to okno dla twojego mózgu. Może nawet więcej. To kamera lub bardzo szybko robiący zdjęcia aparat fotograficzny. A te zdjęcia to informacje, które są dostarczane do naszego mózgu.” str. 31 Od strony technicznej książeczka również zasługuje na pochwałę. Obłożona jest twardą oprawą, która zapobieganie ewentualnym zniszczeniom. Wiadomo jak to dzieci, złapią coś, a zaraz upuszcza, często też lubią mieć brudne raczki, dlatego ta oprawa ma za zadanie również chronić zawartość książeczki, a nie tylko być ozdobą. W środku na każdej stronie umieszczone są przyjazne dla oka ilustracje przeróżnych zwierząt nawiązujące do wybranego pytania, obrazki z pewnością przyciągną uwagę młodego czytelnika. Jeżeli chodzi o sam tekst, to każde zadane pytanie jest wyróżnione kolorem, tak by nie zlewało się z odpowiedzią. Czcionka jest duża, przez co 120 stron przeleci Wam nie wiadomo kiedy. Reasumując: książeczka idealnie wpasowała się w gust mojego synka. Myślę, że inni młodzi czytelniczy również się na niej nie zawiodą. Drodzy rodzice czasami pytania naszych pociech tak nas zaskakują, że dzięki tej książeczce mamy duże ułatwienie i wygodę, ale również sami na nowo odkrywamy pewne zjawiska. Tak jak wspomniałam, lektura odpowiada na wiele pytań typu: po co?, co to?, skąd?, dlaczego?, kto?, czy? - pytań, których mają mnóstwo młodzi odkrywcy. Polecam.

Przeczytaj całą opinię
2016-04-27
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/292558
z 2