Księżna Mediolanu

Wydanie
Książnica, Katowice, .
Liczba stron
400
Wymiary
15,5 × 23,0 cm
Oprawa
Miękka ze skrzydełkami
ISBN
9788324581702
Waga
0,53 kg
Język
polski
więcej detali

Wszystkie wydania w oprawie miękkiej (2)

  Tytuł Wydanie Stron Cena
Księżna Mediolanu Dzieje Izabeli Aragońskiej, matki królowej Bony
2017, Książnica
400
31,91
Księżna Mediolanu
2015, Książnica
400
30,19

Kategorie

Opis książki

Dzieje Izabeli Aragońskiej, matki królowej Bony. Gdy w 1489 roku dziewiętnastoletni książę Mediolanu Gian Galeazzo Sforza spotyka po raz pierwszy swą poślubioną per procura małżonkę, z trudem kryje rozczarowanie. Izabela Aragońska nieświadoma jeszcze niechęci męża pragnie kochać i rządzić Mediolanem. Tymczasem Lodovico Sforza Moro, wuj Izabeli i stryj Gian Galeazza, sprawuje faktyczną władzę w Mediolanie, usuwając w cień młodego bratanka. Z czasem Izabela odkrywa tajemnice rodu Sforzów, a zamiast oczekiwanej miłości poznaje smak upokorzenia i zdrady. Staje do walki o Mediolan osamotniona, pozbawiona wsparcia męża, którego szczerze kocha. Jej największą rywalką jest ambitna i pozbawiona skrupułów Beatrycze d’Este, małżonka Mora.

Opinie czytelników

(3.51)
118 ocen, w tym
37 opinii
5
11
4
15
3
9
2
1
1
1
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Pięknie napisana, wciągająca opowieść.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230156

Księżna Mediolanu

Są książki, które chce się czytać. Są autorzy, do których chce się wracać. Są bohaterowie, którzy na zawsze pozostają w pamięci. Renata Czarnecka jest jednym z nich. To autorka, której powieści tworzą niepowtarzalny klimat, w niezwykły sposób oddają realia epoki, pokazują nieprzeciętne, nietuzinkowe, wyjątkowe postaci. "Księżna Mediolanu" to kolejna powieść, z którą przyszło mi się zmierzyć. Jak autorka sama mówi, na postać Izabeli Aragońskiej trafiła zbierając materiały do dziejów Bony Sforzy. To właśnie ta kobieta renesansu, matka naszej polskiej królowej, zafascynowała autorkę. I to właśnie jej historię postanowiła opowiedzieć w prezentowanym tomie. Izabela już jako małe dziecko została układem politycznym związana z księciem Mediolanu Gianem Galeazzem Sforzą. W ówczesnych czasach było to zupełnie normalne. Rzadko kiedy dwoje łączących się więzem małżeńskim ludzi łączyła miłość. Na swoje nieszczęście Izabela pokochała Giana uczuciem szczerym, oddanym, wyjątkowym. Małżonek nie darzył jej takim samym uczuciem. Ponad nią wybierał swoje psy, polowania, miłość innych mężczyzn. Kielich goryczy dopełniał fakt, iż książę Mediolanu był całkowicie uległy swojemu wujowi Ludwikowi Sforza. Książka Renaty Czarneckiej to przepiękna, ujmująca historia kobiety, która postanowiła zawalczyć nie tylko o miłość swojego męża, ale także o należne jej rodzinie prawa. Poznajemy Izabelę w najważniejszych momentach jej życia. Widzimy jej upadki i wzloty, upokorzenia i zdrady. Ta wyjątkowa kobieta nie poddaje się. Charakter Izabeli kształtuje się wraz z narastającymi przeciwnościami. Czy Gian zauważy w Izabeli zakochaną w nim żonę? Czy księżna wywalczy należną jej schedę? Jak zakończy się walka z Ludwikiem Sforzą? Książka "Księżna Mediolanu" to nie tylko rewelacyjna pozycja na długie jesienne wieczory, to również wspaniała lekcja historii, opowiedziana w sposób interesujący i emocjonalny. Styl pisarki autorki zdecydowanie przypadł mi do gustu. Widać, że historia jest jej pasją. Interesują ją jednak nie tylko fakty, ale przede wszystkim ludzie. Zagłębia się w ich duszę, cieszy się i cierpi razem z nimi. Podkreśla ich wyjątkowość na tle prezentowanej epoki. Dla Izabeli nakładanie masek to jedyne wyjście z zaistniałej sytuacji, to metoda na zdobycie męża, władzy i rodziny. Zapraszam do lektury "Księżnej Mediolanu". Z pewnością ta powieść was urzeknie. Z każdą stroną będziecie chcieć więcej. Poczujecie klimat XV wiecznego świata, bogactwo dworów, wojen włoskich, dzieł Leonarda da Vinci i wszechobecnych intryg. Ja już sięgam po kolejną książkę Renaty Czarneckiej. Izabela Nestiorukksiazkomaniacyrecenzje.blogspot.com

Przeczytaj całą opinię
2016-10-27
źródło: http://www.empik.com/p1099683277,ksiazka-p

Miałam nadzieję, że za sprawą pióra Renaty Czarneckiej zaobserwuję przeobrażenie się młodej dumnej i pewnej siebie dziewczyny w zgorzkniałą kobietę na tle epoki. Zapewne tak musiało być, skoro od początku będąc zauroczoną swoim mężem, przeżywa dotkliwy zawód z powodu braku wzajemności i jakiegokolwiek wsparcia z jego strony. Zasadniczo książę Mediolanu jest nim tylko z nazwy, a wszelkie decyzje należą do jego stryja Ludwika, co również wnosi wiele nieporozumień i chłodu do życia małżonków. Książęca para co tylko pojawia się w Mediolanie na oficjalne zaproszenie jest czym prędzej oddalana do Pawii, a ich życie będąc naznaczone wszechwładzą Ludwika zdecydowanego stać na straży księstwa mediolańskiego nie wróżyło szczęścia. Zatem tematem powieści jest zmaganie się księżnej z przeciwnościami narzucanymi głownie przez władnego wuja i odrzuceniem ze strony męża. Ta kobieta toczy walkę o to, co jej się prawnie należy, a w sposób impertynencki odmawia. Jednakże bardziej to dzieje alkowy niż rzut na państwo rozdrobnione na księstwa. Nie znając włoskiej polityki, celów jakie przyświecały ich patronom pod koniec XV wieku byłam szczególnie zainteresowana zagrywkami ludzi władzy. Na tym polu spotkało mnie ogromne rozczarowanie. Same dzieje Izabeli mogę przyrównać do treści romansów historycznych. Nie odczułam tu przewagi sytuacji, iż mam do czynienia z prawdziwą księżną i innymi realnymi postaciami. Wątek została poprowadzony tak, iż widzimy głownie zabiegi Izabeli o mężowską atencję, a kwestie egzekwowania tego co jej się należy przypominają sceny, w których panienka tupie nóżką, bo nie dostała tego co sobie zażyczyła. Taka znacząca postać, a sprowadzona przez autorkę raczej do roli dwórki czy kochanki. Natomiast o krokach Ludwika dowiadujemy się z ust kobiet, w towarzystwie których obraca sie księżna. Praktycznie nie widzimy tu mężczyzn przedstawiających sprawy, mówiących o ważnych decyzjach dotyczących kraju. Nie toczą się miedzy nimi rozmowy, jesteśmy jedynie niemymi świadkami wydawanych instrukcji, nakazów i rozkazów. Trudno w takim otoczeniu dostrzec historyczne tło barwnych czasów renesansu. Mam poczucie ogromnego zawodu. Dla mnie to nie tyle niekompletny obraz dziejów Izabeli, ale zupełnie nijaki portret znaczącej osoby. Może to brak poszerzonego opisu wydarzeń z zakresu polityki i działań Ludwika Sforzy, a może to braki w dostarczeniu przez autorkę opisu wewnętrznych rozterek bohaterki dotyczących jej zmagań z wujem powoduje, iż ma się wrażenie niejakiej opowieści, na którą szkoda czasu. Według mnie nie najlepiej jest też przedstawione tło wydarzeń społecznych. Nie przekonuje mnie, że rzecz dzieje się na dworze włoskim. Jest to przecież schyłek XV wieku, okres konfliktów miedzy południem a północą Włoch, a niebawem dojdzie do zagrożenia ze strony Francji i nic z tego nie odbija sie groźnym echem w książce. To wszystko zepchnięte jest gdzieś pod topornie zaaplikowaną strukturę zabiegów Izabeli względem sukcesji do tronu oraz często powtarzanego zabiegu charakteryzowania wyglądu stroju pań i spojrzeń panów, jakby to było najważniejsze i mówiło najwięcej o epoce. Brakuje soczystych opisów dworskich intryg, tych wszystkich kobiecych emocji i zapewne ogromnej frustracji księżnej sytuacją, z jaką musiała się zmagać na co dzień w nieprzychylnej atmosferze. A na deser dialogi. Jak dla mnie to w dużej mierze sztucznie formułowane wypowiedzi rozpychające treść. Nie wiem czy po tak przedstawionych wydarzeniach tej części mam jeszcze ochotę sięgnąć po lekturę "Madonn z Bari", bo to może być kolejna czytelnicza porażka.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-24
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230156

Księżna z Mediolanu

Historia Izabeli rozpoczyna się w 1489 roku, od spotkania świeżo poślubionych małżonków – księżnej Izabeli Aragońskiej z pradawnego hiszpańskiego rodu Trastamara, z potężnych włoskim rodem Sforzów – księciem Mediolanu Giana Galeazzy Sforzy. Wszystko miało być pięknie, jednak już od pierwszego spotkania ze stryjem męża - Ludwikiem Sforzą Izabela uświadamia sobie, że życie nie będzie tak proste jak sobie wyobrażała. Nieustannie zdradzana i poniżana księżna walczy o miłość Gian Galeazza i dziedzictwo dla swych dzieci.Renata Czarnecka wybrała na cel kobietę niezwykle silną. Kobietę z mocną osobowością i ciekawą historią, wykształconą i świadomą swojej wartości. W tym przypadku znajduję pewne podobieństwo do Philippy Gregory, które od ponad piętnastu lat pisze powieści, których bohaterkami są silne kobiety Anglii, żyjące w trudnych czasach zdominowanych przez mężczyzn.Wnikliwe badania nad źródłem połączone z ogromną wyobraźnią pozwoliły oddać złożony obraz bohaterki w taki sposób, że bardziej zbliżona do ideału XV kobiety być nie może. Zarówno powieść jak i bohaterzy napisani są z pasją i w sposób zrozumiały. Wszystkie detale historyczne są niezwykle dopieszczone i dopasowane do siebie. Książka w pełni oddaje ówczesne czasy, zwłaszcza przekonywujący i realistyczny mediolański dwór wypełniony pochlebcami, spiskami i zabójstwami - tak bardzo charakterystyczny dla okresu włoskich intryg i wojen.Niesamowite, po prostu niesamowite. To moja pierwsza książka Renaty Czarneckiej. Niedługo sięgnę po kolejną, a tymczasem gorąco polecam. Jest to świetna powieść uzupełniająca pośrednio luki w historii – dzięki niej możemy poznać oblicze matki polskiej królowej oraz wpływ jaki miała Izabela na jej wychowanie, a także spojrzenie na Włochy okresu rządów rozpustnego Aleksandra VI i jego rodziny.

Przeczytaj całą opinię
2015-08-29
źródło: http://www.empik.com/p1099683277,ksiazka-p

Wyważona, od pierwszej strony prowadzi czytelnika w atmosferę czasów w powieści opisanych i przede wszystkim dobrze napisana.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-22
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230156

Bardzo dobra powieś historyczna

Renata Czarnecka jest jedną z ciekawszych autorek na polskim rynku, chociaż nie bryluje w telewizjach śniadaniowych. Można by zauważyć pewną prawidłowość, im gorsza literatura, tym jej więcej w śniadaniówkach. Księżna Mediolanu to kolejna powieść historyczna w dorobku autorki i kolejny raz mnie nie zawiodła. Historia Izabeli Aragońskiej wciąga od pierwszych stron, a czytelnik czuje się uczestnikiem wydarzeń rozgrywających się przed wiekami. Polecam!

Przeczytaj całą opinię
2015-04-15
źródło: http://www.empik.com/p1099683277,ksiazka-p

Uwielbiam książki wskrzeszające postacie z dawnych czasów, zarówno kobiety jak i mężczyzn. Sięgnęłam po książkę Pani Czarneckiej po lekturze kilku książek autorstwa Małgorzaty Duczmal. Ogólnie rzecz ciekawa, poznanie samej księżnej jej otoczenia bliższego i dalszego, warte sięgnięcia po książkę. Niemniej, chyba przeszkadzały mi infantylne dialogi, przeciągające się rozmowy o niczym (dla mnie o niczym), np. czy mój mąż odwiedzi moją sypialnie tej nocy, dlaczego nie odwiedza mnie, dlaczego ode mnie ucieka, etc..... Miałam też wrażenie, że wszystkie te rozgrywki słowne a później i siłowe z mężem trwają miesiące a w rzeczywistości obejmowały kilka lat. Jednakże książka poruszyła we mnie moją strunę buntu. Bohaterka to kobieta wykształcona, mądra i ambitna, wydana za mąż za mężczyznę, który okazał się figurantem bez ambicji, ślepo poddającym się rozkazom - prośbom swojego wuja, który zabrał mu tron. Uwielbiał rozrywki, na które wuj mu pozwalał: łowiectwo i kochankowie. Zmuszony do małżeństwa, uciekł od obowiązków z nim związanych. Kobieta zaś czuła się odrzucona, oszukana, oczywiście nie kochana, samotna, upokarzana i raniona co chwila, przez męża i potężnego wuja.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-03
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230156

Jedna z najlepszych powieści historycznych ostatnich lat

Z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że Renata Czarnecka wie, jak napisać dobrą powieść historyczną; wie, jakich składników użyć, by zapewnić ich miłośnikowi ucztę czytelniczą. I oczywiście nie ma w tym nic dziwnego, to w końcu nie jej pierwsza pozycja z tego gatunku, ale naprawdę ogromnie się cieszę, że wybrała właśnie takie rodzaj twórczości. Bo jest do tego osobą w stu procentach (a nawet więcej) predysponowaną. Można by rzec, że przecież miała ułatwione zadanie, bo opiera się na faktach, jednak ja uważam, że jest to zadanie właśnie o wiele trudniejsze: wypełnić to, co między wierszami suchej, podręcznikowej teorii, musi być wyzwaniem. Ale Czarnecka ma świadomość jak i talent, by temu sprostać. Często przy powieściach historycznych używa się komplementu, że autor uczynił postaci pełnokrwistymi, nadał im życie. I choć może taki zwrot trochę się wyświechtał, to jednak nie mogę go nie zastosować w tym przypadku, zwłaszcza że jest to cecha charakterystyczna dla książek pisarki. Izabela jest tak naturalna, taka prawdziwa, wszystkie jej emocje są tak czytelne, że odbiorca mocno się w nie angażuje: cieszy się razem z nią, cierpi, doznaje upokorzeń, pała zemstą. Portret Aragonki mieni się od barw – i tak jak Leonardo da Vinci, którego ona odwiedza w jego pracowni, chce na obrazach oddawać nie tylko wizerunek modela, ale i jego duszę, tak to samo udało się autorce. Przeżywamy dogłębnie losy Izabeli, jesteśmy świadkami jej ewolucji od zakochanej młódki po świadomą swojej wartości i pozycji damę, którą niełatwo złamać – a wrogie jej otocznie będzie próbowało, i to niejednokrotnie. Sądzę, że księżna Mediolanu widziana oczami Renaty Czarneckiej to jeden z najlepszych obrazów postaci historycznej w literaturze ostatnich lat. Miłość, namiętność, której trudno się oprzeć; walka o władzę, zaszczyty, o materialne splendory, o wpływy; zmieniające się układy, koalicje i stronnictwa; zamkowe intrygi, pałacowe plotki – od tego wszystkiego „Księżna Mediolanu” aż kipi, a plastyczność narracji wypełnionej wiernie odzwierciedlonymi realiami epoki oraz karuzela emocji zaspokoi oczekiwania nawet najbardziej wymagającego czytelnika. A Renacie Czarneckiej chcę powiedzieć jedno: dziękuję. Na tak wyborną powieść warto było czekać. Proszę o więcej, najlepiej jak najszybciej.

Przeczytaj całą opinię
2015-04-13
źródło: http://www.empik.com/p1099683277,ksiazka-p

Ciekawa pozycja dla chętnych przybliżenia sobie postaci księżnej Mediolanu. Zawiera najważniejsze fakty historyczne, ale nie ocieka ich suchością. Wszystko oplecione w ciekawą fabułę, co sprawia że książkę czyta się bardzo szybko i chętnie. Dla znawców historii z pewnością pozycja zbyt ogólnikowa, ale dla poszerzających swe horyzonty o nową epokę historyczną wcześniej nie odkrytą, lektura warta poświęcenia czasu.

Przeczytaj całą opinię
2016-11-02
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/230156

Tragiczne losy księżnej

Renacie Czarneckiej udało się oddać całą złożoność i bogactwo osobowości bohaterki, cudownie niejednoznaczny charakter i wszystkie odcienie jej południowego temperamentu. Zapomniana przez historię księżna Mediolanu ożywa na kartach książki i jawi się jako prawdziwa kobieta z krwi i kości: dumna, przekonana o własnym znaczeniu arystokratka, nieszczęśliwie zakochana kobieta, czuła matka targana poczuciem krzywdy, niszczona przez zazdrość, rozpacz, pragnienie zemsty, odradzające się nadzieje i dotkliwe rozczarowania. W każdej ze swoich emocji jest autentyczna, wiarygodna i wspaniała. Portret Izabeli Aragońskiej udał się autorce wyśmienicie – jest wielowymiarowy, barwny i porywający, na pierwszy rzut oka widać w nim nie tylko doskonałą znajomość postaci i losów bohaterki, ale i fascynację, którą Czarnecka z pasją potrafiła przelać na karty powieści.To nie jedyny atut niniejszej książki. Z równą starannością i dbałością o historyczną wiarygodność autorka nakreśliła realia epoki i tło obyczajowe renesansowych Włoch. Odnalezienie się w gąszczu krzyżujących się interesów, sojuszów i mariaży, meandrach ówczesnej polityki prowadzonej przez najznaczniejsze włoskie rody, z pewnością było prawdziwym wyzwaniem, jednak autorka poradziła sobie z nim znakomicie. Piękny, wysmakowany styl, którym Czarnecka wyczarowuje wizje jakby żywcem wyjęte z renesansowych dzieł malarskich, działają na wyobraźnię i tworzą klimat powieści, który otacza czytelnika długo po zakończeniu lektury. Księżna Mediolanu to zwyczajnie kawał doskonałej beletrystyki historycznej i poruszająca opowieść o niezwykłej kobiecie, która miała odwagę (i pecha) zawalczyć o swoje w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Z niecierpliwością czekam na kontynuację losów Izabeli Aragońskiej, a Wam w międzyczasie gorąco polecam tę oto powieść.

Przeczytaj całą opinię
2015-03-20
źródło: http://www.empik.com/p1099683277,ksiazka-p
z 4