Lala

Wydanie
W.A.B., Warszawa, .
Liczba stron
408
Wymiary
12,5 × 19,5 cm
Cykl
ARCHIPELAGI
Oprawa
Miękka ze skrzydełkami
ISBN
9788377475966
Waga
0,32 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Jest rok 1919. W Kielcach przychodzi na świat dziewczynka. Roztargniona rodzina przez pięć lat nie może się zebrać, aby nadać jej imię. Mówią o niej „Lalka”, „Laleczka”, „Lalunia”. W końcu rodzice wywiązują się ze swojego obowiązku, jednak dziewczynka na zawsze już pozostaje Lalą. W powieści Jacka Dehnela imię bohaterki nabiera jednak dodatkowych znaczeń. Z jednej strony jest wyrazem czułości, jaką przez całe życie otaczana była przez bliskich, z drugiej zaś metaforą jej starczego bezwładu i zdziecinnienia, powolnego zapadania w letarg, którego jesteśmy świadkami w ostatniej części utworu. Rozpięta pomiędzy tradycją rodzinnej sagi, biografii, powieści o dojrzewaniu i wywiadu-rzeki, Lala jest historią kobiety, która wbrew temu, co nieustannie powtarzała, zawsze miała więcej rozumu niż szczęścia. Dzięki temu udało jej się dokonać rzadkiej sztuki – przeżyła bezpiecznie i względnie pogodnie najokrutniejsze chyba stulecie w historii Europy. Perspektywa wkraczającego w dorosłość wnuka, z której śledzimy dawne i obecne losy bohaterki, dodaje książce specyficznego uroku.

Opinie czytelników

(3.58)
3858 ocen, w tym
205 opinii
5
67
4
88
3
32
2
10
1
8
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Wzruszający, pełen subtelnego humoru, promieniujący niezwykłą miłością i czułością portret babci od czasu jej pojawienia się na świecie ( a nawet przed) do kresu jej życia, namalowany piórem wnuka. Początek książki trochę mnie irytował chaotyczną narracją urywanych opowieści o swoim życiu, które babcia w rozmaitych okolicznościach i czasie przekazuje wnukowi. Nawet pogubiłam się trochę w tych jej wszystkich koligacjach rodzinnych. Muszę jednak przyznać,że życie babci było niezwykłe bo też i ona była osobą niebanalną,odważną, pełną energii i rozmaitych pasji. Zatem nie dziwię się wnukowi,że słuchał tych jej opowieści i utrwalił je na kartach powieści. Dla mnie jednak przede wszystkim jest to książka o nieuchronności przemijania wszystkiego, zarówno życia jak i rzeczy otaczających ludzi,którym służyły. Przesiąknięta melancholią końcówka książki, opowiadająca o ostatnich latach życia babci,wprawiła mnie w zdziwienie,bo skąd u tak młodego człowieka (autor chyba miał 22 lata kiedy kończył pisać tą książkę) tyle wrażliwości, tkliwości i cierpliwości do starego i tracącego pamięć człowieka,kiedy dookoła tyle bezwzględności i pogardy dla nieporadności, bezradności zagubienia starych ludzi w dzisiejszym świecie. Moje wielkie uznanie dla pisarza za tą książkę.

Przeczytaj całą opinię
2017-04-29
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/4289167

Piękna książka

Książka piękna, mądra, napisana wspaniałym językiem, z dużym poczuciem humoru. Popłakać też można. Jedna z najlepszych tego autora. Polecam.

Przeczytaj całą opinię
2016-12-14
źródło: http://www.empik.com/p1045545080,ksiazka-p

Książka kompletna. Doskonała. Nie wiem co więcej napisać, bo to po prostu trzeba przeczytać. Albo kontemplować.

Przeczytaj całą opinię
2017-03-22
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

Ciepła, refleksyjna, pełna dygresji opowieść rodzinna, którą czyta się z przyjemnością. Narrator z czułością snuje barwna opowieść opartą na wspomnieniach babci. Z uwagi na kłopoty z pamięcią głównej bohaterki opowieść jest trochę chaotyczna. Autor próbuje ułożyć wspomnienia w barwną, pełną anegdot całość ukazującą zarówno sceny z życia rodziny jak i ówczesnej społeczności . Z książki emanuje ciepło i wzajemna serdeczność. Lekko szokujące były dla mnie relacje z końcowego etapu życia babci, ukazujące jej starcze dolegliwości.Ta tryskająca przez całe życie energią, błyskotliwa,obdarzona poczuciem humoru postać została trochę odarta z godności poprzez niepotrzebne moim zdaniem skupianie się na szczegółach zbyt intymnych.

Przeczytaj całą opinię
2017-03-11
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/4289167

Nie odmawiając Autorowi umiejętności czerpania z bogatej, barwnej polszczyzny, mnie odrobinę irytował manieryzm i zawiłość narracji. Chyba po prostu nie jestem fanką Jego pióra.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-10
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

"Lala" tak bardzo wpisuje się w nurt literatury małych ojczyzn, że aż przykro czytać. Ponadto czuć, że autor znał coś Onga i Deleuzego. Nie żebym uważała to za wadę, ale aluzje mogły być subtelniejsze. Nie czytało się tego najgorzej, jednak losy bohaterów jakoś specjalnie nie wciągały. Jakby ktoś chciał przeczytać sagę rodzinną w formie gawędowej opowieści typu kłącze na granicy budowania autobiograficznego mitu przez autora to owszem można.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-08
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

Oto kolejna perełka literacka. “Lala” Jacka Dehnela to cudowna opowieść o starym, powoli odchodzącym już świecie. Autor rozsypuje przed czytelnikami sporą garść wspomnień, anegdot, które składają się na barwny portret kilku pokoleń jego rodziny. Tytułowa Lala to babcia autora, która jest jakby łącznikiem między pokoleniami już minionymi, a tym współczesnym. Jest przy tym kobietą wyjątkową, a jej życie - zdeterminowane czasem i miejscem w których przyszło jej zmagać się z losem - nietuzinkowe. Jacek Dehnel spisał wspomnienia i opowieści swojej babki wśród których wzrastał od początku życia. Dzieje tego niegdyś ziemiańskiego rodu ukazane są od końca XIX poprzez burzliwy wiek XX, przy czym nie zawsze są one chronologicznie poukładane, bo przecież wspomnienia to do siebie mają, że raz sięgają czasów bardzo odległych a kiedy indziej wczorajszego dnia. Lektura tej interesującej historii rodzinnej pokazana na tle burzliwych wydarzeń społeczno-politycznych uzmysławia zarazem jak wiele łączy nas z tymi, którzy już odeszli, z tymi, których nawet nie dane nam było poznać, a którzy poprzez to co było ich współczesnością stworzyli po części naszą teraźniejszość.

Przeczytaj całą opinię
2016-12-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

Bardzo ładnym językiem napisana jest ta książka, miło ją czytać. Jest to bardzo interesująco przedstawiona historia rodzinna.

Przeczytaj całą opinię
2016-12-28
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

Barwna podróż sentymentalna po przeszłości własnej rodziny napisana bez wątpienia pięknie. Na początku zagmatwana i trudno strawna, w środku ciekawa i wciągająca, a na końcu smutna i trochę przydługa. Czyta się momentami trudno, momentami z wypiekami na twarzy. Solidna siódemka.

Przeczytaj całą opinię
2016-12-05
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305

Dlaczego ma tylko 400 stron? Chciałabym dwa razy tyle. Dawno już mnie tak książka nie wciągnęła w swój świat. Siedziałam sobie w ogrodzie albo w salonie obok bohaterów i wsłuchiwałam się w opowieść Lali. Odłożyła wszystkie inne tytuły, które "współczytałam" i delektowałam się przepięknym językiem. Dlaczego ja tak nie potrafię? Zazdroszczę autorowi mistrzowskiego operowania słowem. Zazdroszczę i cieszę się, że są jeszcze młodzi ludzie, którzy znają nieco więcej niż 200 słów.

Przeczytaj całą opinię
2016-11-21
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/34305
z 21