Oto jest Kasia

Wydanie
Nasza Księgarnia, Warszawa, .
Liczba stron
160
Wymiary
14,0 × 20,0 cm
Oprawa
Miękka
ISBN
9788310119247
Waga
0,15 kg
Język
polski
więcej detali

Kategorie

Opis książki

Kasi – dotychczas wzorowej uczennicy i ulubienicy rodziców oraz dziadków – rodzi się siostrzyczka. Zazdrosna dziewczynka przeżywa bunt: staje się agresywna, popada w konflikty z kolegami i domownikami, przestaje się uczyć... I dopiero ciężka choroba siostrzyczki, do której Kasia sama się przyczyniła, pozwala jej zrozumieć, jak bardzo kocha małą, i wrócić do dawnego stylu życia. Powieść zalecana jako lektura dla szkół podstawowych.

Opinie czytelników

(3)
2783 ocen, w tym
151 opinii
5
42
4
56
3
27
2
16
1
10
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Jak zaczynałam czytać „Oto jest Kasia”, to mi się podobała, a potem była coraz gorsza. Uważam, że rodzice Kasi zachowali się niemiło wobec Kasi, bo nie powiedzieli jej o małej siostrze. Nie wiem, jak Kasia mogła nie zobaczyć, że będzie dzidziuś, ja któregoś maja w 2017 roku będę miała brata i o tym wiem, nie to co Kasia. Kiedyś jak Kasia wstała, zobaczyła, że nie ma mamy w domu i tata nie powiedział, gdzie jest mama. Dlatego nie polecam rodzicom czytać dzieciom, bo to nieodpowiedzialna książka. W tamtych czasach dorośli twierdzili, że dzieci są głupie i to jest w tej książce pokazane. Jestem dzieckiem i nie polecam tej książki.

Przeczytaj całą opinię
2017-05-06
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Wspaniała, mądra książka którą bardzo dobrze pamiętam z dzieciństwa. Teraz widzę kilka minusów. Na przykład dlaczego rodzice Kasi nie przygotowali ją na nowego członka rodziny. Może dałoby się uniknąć złego zachowania Kasi. Na początku książki Kasia jest egoistyczna. Dokucza Jurkowi czytającemu książkę. Przedrzeźnia sepleniącą koleżankę. Kasia nie lubi Antolki - nowej uczennicy. Rządzi swoimi koleżankami - Madzią i Ewą. Przez długi czas jest najlepszą uczennicą. Ma same piątki. Zmienia się to po narodzinach siostry - Agnieszki. Wtedy Kasia zaczyna dostawać same dwóje. Oczywiście na wszystkie kłopoty jest mądre rozwiązanie, a karą za winy - wyrzuty sumienia.

Przeczytaj całą opinię
2017-04-10
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Z zasady nie komentuję książek, które czytam z dziećmi, ale tym razem nie mogę otrząsnąć się z szoku, więc to zrobię. Owa przedpotopowa pozycja wciąż figuruje na liście lektur szkolnych, ale chyba już żaden nauczyciel jej nie wybiera. Oby! Osobiście uważam, że książka jest szkodliwa i odradzam podsuwanie jej dzieciom, ponieważ ciężko potem odpowiadać na pojawiające się pytania, np. jakim cudem rodzice ukryli przed dziećmi (8 i 11 lat) kolejną ciążę mamy? I po co? Dlaczego była to tajemnica aż do chwili pojawienia się noworodka w domu? Czemu tata nie umie w domu znaleźć jajek, ani zagrzać mleka? No i dlaczego główna bohaterka jest tak źle traktowana? Głównie przez rodziców, co w nosie mają wszystkie jej emocje i potrzeby (które Kasia coraz bardziej desperacko manifestuje). Co gorsza dorośli w tej książce obrażają się, ignorują, manipulują, obiecują i nie dotrzymują, a ich oczekiwania są rozmiarów kosmosu. Swoje frustracje i złość Kasia odreagowuje w szkole, gdzie również nie może liczyć na żadną pomocną dłoń, czy choćby minimum zrozumienia, ale za to otrzymuje powiększony zestaw wymagań, krytyki, kar. „Niedobrze, Kasiu…” – powtarza jej nauczycielka, dziewczynka na lekcjach nie może się skupić, zaczyna dostawać same dwóje, inne dzieci przestają ją lubić. Najcięższe wydaje się w tej książce czarno-białe podejście do rzeczywistości. Absolutny brak zrozumienia, czy choćby akceptacji przeżywania problemów lub trudnych emocji u dziecka (Kasia jest napiętnowana jako z ł a dziewczynka), natomiast postępowanie dorosłych zawsze jest słuszne (choć bywa całkiem dziwaczne i krzywdzi innych). Nie liczą się też żadne wartości, relacje, miłość, rodzina – najważniejsze są oceny szkolne, rywalizacja oraz behawioralne kary i nagrody. Oczywiście na koniec książki Kasia się „poprawia”. Staje się grzeczna jak anioł – cichutka, uśmiechnięta, posłuszna, usłużna, mistrzowsko tłumi emocje, potrzeby innych przedkłada nad swoje, nie wyraża własnego zdania (o tak, wykształcenie tych cech jest bardzo przydatne w życiu – o ile nie potrzebuje się poczucia własnej wartości i nie chce się niczego osiągnąć). Niestety w prawdziwym życiu nie byłoby możliwe, by ośmioletnia dziewczynka – tak samotna i napiętnowana jak Kasia, bez żadnych pozytywnych wzorców i jakiegokolwiek wsparcia ze strony dorosłych wyszła z błędnego koła „złego zachowania” i obrywania napomnień i kar. Podsumowując – książka ciekawa wyłącznie jako studium tego, z jakim brakiem szacunku pół wieku temu traktowało się dzieci. Ewentualnie do analizy na warsztatach dla rodziców – jak trudności ze sobą się wiążą i narastają lawinowo, jeśli nic się z nimi nie robi. Sama autorka już nie żyje, zatem nic więcej nie napisze – moja córka na tę wiadomość odetchnęła z ulgą…

Przeczytaj całą opinię
2017-03-07
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Czytalam w dziecinstwie ale nie pamietalam.Teraz ponownie razem z corka. Musze powiedziec , ze fajna i ciekawa. Czytalo sie bardzo przyjzmnie. Ale jak to mozliwe ze dziecko w tym wieku nie zobaczylo duzego brzucha mamy??To pytanie mojej corki, ktora myslalam ze mama jest chora i pojechala do szpitala. Poza tym strasznie rozpieszczony i zarozumialy dzieciak z tej Kasi:) Polacam

Przeczytaj całą opinię
2017-03-04
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Dość ciekawa pozycja, oczywiście dla starszych czytelników może być nużąca, ale dla 9-latków będzie w sam raz. Prosta historia o dziewczynce, której trudno dostosować się do życia z nowo narodzoną siostrzyczką, to na niej skupia się teraz uwaga całej rodziny... Dla młodych czytelników ciekawa lekcja dobrego zachowania i pokazania, że przez złośliwość niczego się nie osiągnie.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Super książka, czytałam jak miałam 7-8 lat!!!

Przeczytaj całą opinię
2017-02-04
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Kasia była grzeczna i dostawała same piątki była wesoła i była ulubienicom Dziadka i Cioci. Ale rodzi jej się siostrzyczka Agnieszka i Kasia zaczyna zazdrościć że wszyscy zwracają uwagę tylko na Agnieszkę. Dostaje dwóje i Tróje żeby tylko zwrócić na siebie uwagę. Ale na końcu Agnieszka choruje i Kasia chce żeby wyzdrowiała i zrozumiała że bardzo kocha Agnieszkę i chce być lepszą siostrą. I dlatego uważam tą książkę za rewelacyjną.I polecam do czytania tej książki bo naprawdę książka była,fajna.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-29
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Zgodnie oceniamy tę pozycję na 7 gwiazdek. Dziecko się rozkręca. Już nie muszę wyciągać każdego słowa. Najfajniejszą bohaterką w całej książce, o dziwo, została Antolka. Pierwsze miejsce zdobyła nie bez udziału pewnych, zamieszkujących krzaki jaśminu, maleńkich wróżek o białych skrzydełkach. Najgorsza oczywiście ta niewychowana Kasia, mimo ewolucji jaką przeszła. Kinowy przebój o kaczuszce, która absolutnie nie śpiewa, spełnił wyjątkowo dydaktyczną rolę i został okrzyknięty najlepszym fragmentem powieści. Nauczyliśmy się z niego, że kłamstwo ma bardzo krótkie kacze nóżki. Słowo od dorosłego. Podobało mi się, nawet bardzo mi się podobało. Główną bohaterkę miałam ochotę obić witkami... wielokrotnie. Właściwie to ciągle bym ją lała i patrzyła z satysfakcją jak równo puchnie. Razem z nią obiłabym jej rodziców, którzy kompletnie nie przygotowali córki na pojawienie się w domu maleństwa doprowadzając tym samym do wszystkich opisanych w książce problemów. Najdoroślejszy okazał się piątoklasista Jurek, starszy brat. Reasumując, polecam rodzicom niegrzecznych dzieci, i niegrzecznym dzieciom, rodzicom z grzecznymi dziećmi, dzieciom z niegrzecznymi rodzicami, mamom, tatom i córeczkom. Tatom z synami mniej polecam, za mało krwi. Książka przydatna bo w zasadzie na każdego, w ramach kary, można potem wołać Kasia. Moja starsza, właśnie przed momentem, została Kasią do samego wieczora.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-18
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Niezapomniana historia z dzieciństwa o zazdrosnej starszej siostrze :)

Przeczytaj całą opinię
2017-01-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238

Jedna z najfajniejszych książek mojego pokolenia :)

Przeczytaj całą opinię
2017-01-04
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/11238
z 16