Stara baśń

Wydanie
Heraclon, Piaseczno, .
Wymiary
13,5 × 19,0 cm
Typ publikacji
Płyta CD
Nośnik główny
CD-MP3
Ilość nośników
1
Oprawa
Plastikowa
ISBN
9788361592327
Waga
0,07 kg
Język
polski
więcej detali

Wszystkie wydania audiobooków (2)

  Tytuł Wydanie Stron Cena
Stara baśń
2012, Heraclon
0
14,95
Stara baśń
2009, Promatek
0

Pokaż też wydania niedostępne (1)

Kategorie

Opis książki

Historia o czasach króla Popiela i Piasta Kołodzieja. Tworzenie się zrębów polskiej państwowości, burzliwe losy miłości dwójki młodych bohaterów: Domana i Dziwy. Audiobook przybliża wiele zwyczajów słowiańskich, wierzenia naszych przodków, piękne legendy oraz obrzędy. Czyta: Henryk Drygalski.

Opinie czytelników

(3.25)
2120 ocen, w tym
109 opinii
5
26
4
42
3
33
2
3
1
5
Proszę , aby dodać opinię.
Twoja ocena
Tytuł opinii
Treść
Uwaga! Proszę wypełnić wymagane pola.

Książki nie czytałam w latach szkolnych i chyba dobrze się stało. Nie doceniłabym wtedy jej wartości. Książkę na początku czytało się bardzo źle, ale ostatecznie to bardzo wartościowa lektura. Akcja niesamowicie wciąga. Czytając tę książkę żałowałam, że będąc na studiach pożyczyłam koleżance książkę o mitologii słowińskiej bo jak to zwykle bywa, tamta książka nie wróciła. A tak chętnie bym ją przeczytała. A tę książkę skończyłam czytać z wielkim żalem, że już koniec. Nie wiem ile w powieści jest prawdy historycznej, ale zostałam zachęcona do poszukiwań na temat początku państwa polskiego i wróciłam do przerwanej lektury mówiącej o historii Polski. Książkę bardzo polecam i proszę nie zrażajcie się językiem jakim jest napisana, z czasem można przywyknąć.

Przeczytaj całą opinię
2017-03-03
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Prawie arcydzieło, książka odtwarza atmosferę tych czasów, dużo staropolskiego słownictwa oraz opisu starych obyczajów, znakomite opisy krajobrazów, mitologii słowińskiej oraz charakterów. Jednak czasami niektóre rozdziały są zbyt rozciągnięte.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-08
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Dzieki tej książce zainteresowałam się słowiańskimi mitami. Było warto, bo świat prastarych tajemnic, to piękna i zaskakująca podróż.

Przeczytaj całą opinię
2017-02-05
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Ulubiona lektura. Mam straszną słabość do wszystkiego, co słowiańskie.

Przeczytaj całą opinię
2017-01-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Powieść historyczna, początek cyklu "Dzieje Polski". W tej książce Kraszewski beletryzuje legendę o śmierci Popiela. Ziemowit, późniejszy książę Polan jest jeszcze małym chłopcem. Jako przybliżenie legendy powieść sprawdza się nieźle, spodobała mi się interpretacja walki z myszami. Jako powieść wydaje się mało wciągająca — wiedziałam, jak się skończy, a Autor nie dostarczył mi wyrazistej postaci, której losami mogłabym się przejąć. Związek Dziwy i Domana wydawał mi się tak nierówny, tak oparty na kaprysie młodzieńca, że wcale nie życzyłam im ślubu. Z tych powodów fabuła mnie nie zachwyciła. Więcej szczegółów tutaj: http://finklaczyta.blogspot.com/2016/12/stara-basn-powiesc-historyczna.html

Przeczytaj całą opinię
2016-12-26
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Wybitna powieść Kraszewskiego. Czego tu nie ma ?? Jest miłość i są walki. I król Popiel i myszy. I powstanie Gniezna. A wszystko to opisane przepięknym językiem. Dla każdego!!

Przeczytaj całą opinię
2016-12-12
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Powieść Kraszewskiego jest oparta o rozmaite legendy o początkach państwa polskiego, przede wszystkim jednak o historię księcia Popiela, którego myszy zjadły. Tropy legendarne pisarz całkiem umiejętnie wymieszał z aktualną jemu wiedzą historyczną, doprawił sporą dawką antyniemieckich uprzedzeń, a z dawnych Słowian uczynił ludzi, których najwyraźniej parę(naście) lat później pożyczył sobie do „Trylogii” Henryk Sienkiewicz. Fabuła jest mniej więcej znana, więc zwrócę tylko uwagę na kilka kwestii. Po pierwsze, mimo wyraźnej antygermańskości pisarza (który walkę plemion słowiańskich i germańskich przedstawia jaką odwieczną, nieuniknioną i rozpoczętą przez krwawych, barbarzyńskich Niemców, którzy napadają na lubiących sielanki Polan), książka rozpoczyna się od perspektywy niemieckiego kupca. Jest on obserwatorem (później awansuje na zdrajcę) i wprowadza czytelnika najpierw do chaty przyzwoitego kmiecia Wisza, a potem do grodu złego knezia (kniazia, księcia) Pepełka i jego morderczej żony, Brunhildy (Niemki, jakżeby inaczej). Po drugie, Kraszewski całą powieść poświęca walce, jaką toczą kmiecie (z których w pewnym momencie wprost wywodzi szlacheckie rody późniejszej Rzeczpospolitej): z księciem, który ich uciska; z Niemcami, którzy są wspólnikami księcia i chcą zniszczyć świętą wolność; ze sobą nawzajem. Kneź (król) staje w opozycji do kmieci (szlachty), podczas gdy jego krewni (magnaci) przyglądają się sprawie z boku. Lud (chłopstwo) reprezentowany jest przez starą zwariowaną wiedźmę oraz zduna, który lepi garnki. Ale właśnie wątek walki o władzę wychodzi Kraszewskiemu najlepiej; w eksponowaniu przedpiastowskich realiów nie jest przekonujący, powiela schematy, miesza pojęcia. Po trzecie, bohaterki: Kraszewski tworzy cztery. Najciekawszą jest niewątpliwie Brunhilda, ze względu na władzę. Nie waha się zabijać, ale drży o swoich synów. Kieruje swoim mężem. W pewnym sensie przypomina lady Makbet (ale Pepełkowi zdecydowanie daleko do Makbeta, jest zwykłym krwawym chłystkiem). Inną jest Dziwa – ma kontakt z bogami i chce poświęcić życie świątyni, ale wpada w oko Domanowi. Ten wątek miłosny jest co najmniej dwuznaczny: Dziwa wielokrotnie mówi nie, do ostatniej chwili nie chce być żoną Domana, ale nie ma nic do gadania. Przeświadczenie, że babę należy wziąć mocno za mordę, bo sama nie wie, czego chce, dzisiaj wydaje się dość upiorne. Można było ten „romans” poprowadzić zręczniej. Trzecią kobietą w tym towarzystwie jest Jaruha, wiedźma, którą ludzie traktują jak wariatkę, mimo że jest lekarką, wróżbitką i zawsze ma rację, chociaż mówi zagadkami. Czwartą z liczących się jest Mila, córka zduna, która ośmiela się podnieść oczy na kmiecia, Domana, i spotyka ją za to wymierzona przez narratora kara. Przykre. Postaci męskie cały czas toczą bitwy o władzę i lubują się w wymierzaniu coraz wymyślniejszych okrucieństw. Kraszewski pokazuje racje każdej ze stron zaangażowanych w konflikt (ale w końcu tymi złymi zostają ci, co trzymają z Niemcami, to oczywiste). Czyta się powieść lekko, mimo dziwnego języka: mieszanina archaizacji, rusycyzmów, ukrainizmów daje czasami groteskowy efekt. Ale jednak wytrzymuje próbę czasu. https://pannazu.wordpress.com/2016/10/21/kraina-mlekiem-i-miodem-plynaca-czyli-stara-basn-jozefa-ignacego-kraszewskiego/

Przeczytaj całą opinię
2016-10-21
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Skąd się wzięło powiedzenie, że Popiela myszy zjadły? Tego na pewno dowie się czytelnik sięgając po "Starą Baśń". Dowie się też o początkach polskiej państwowości i o tym co z tych czasów przetrwało w naszym narodowym charakterze do dziś. Prawie równolegle obejrzałem film Hoffmana i powiem tak: po pierwsze fabuła jest w nim mocno okrojona. Po drugie bardzo słabo Olbrychski zagrał Piastuna, który w jego wydaniu przypomina wyniosłego dowódcę, a nie tak jak w oryginale dobrodusznego, sprawiedliwego i mądrego bartnika.

Przeczytaj całą opinię
2016-10-02
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Wielu zna legende o Popielu, który po zabiciu krewnych został zjedzony przez myszy, a na jego miejsce wybrano ubogiego i mądrego Piasta. Józef Ignacy Kraszewski przedstawił tą historie w nowszej wersji. Knieziem dowodzącym Polanami jest okrutny Popełek, który ogranicza dawną wolność kmieciów. Ludność zaczyna się przeciwko niemu buntować, co doprowadza do konfliktu między Niemcami, a Słowianami. Autor w "Starej baśni" pokazał zderzenie cywilizacji i obyczajów w świecie, gdzie nie wiadomo do końca kto jest przyjacielem, a komu zależy bardziej na własnych interesach. Za najciekawszą postać uważam staruche Jaruche znającą się na ziołolecznictwie i czarach. Przewijała się na kartach powieści wprowadzając trochę tajemniczości i humoru. Polecam tą piękną powieść każdemu.

Przeczytaj całą opinię
2016-08-13
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014

Bardzo ciekawy obraz Słowiańszczyzny. Bardzo dobra fabuła, świetny język, interesujący bohaterowie. Warto przeczytać.

Przeczytaj całą opinię
2016-07-25
źródło: http://lubimyczytac.pl/ksiazka/36014
z 11